µStat 4000 Multi Potentiostat/Galvanostat

Za pomocą mikropipety należy nanieść kroplę o objętości 60 µL, upewniając się, że pokrywa ona cały układ trójelektrodowy (elektrodę pracującą, pomocniczą i odniesienia).

Alternatywnie elektrodę można zanurzyć w roztworze — należy jedynie upewnić się, że wszystkie trzy elektrody mają kontakt z badanym roztworem.

Wykorzystaj kable i złącza pudełkowe odpowiednie do swojego potencjostatu, np. CAC, lub DSC4MMH.

Elektrody są gotowe do użycia, więc nie istnieje ogólny protokół wstępnej obróbki. W przypadku elektrod sitodrukowanych (SPE) unika się czasochłonnego polerowania, które jest wymagane dla klasycznych elektrod stałych przed wykonaniem pomiaru.

Niemniej jednak, w niektórych zastosowaniach stosuje się elektrochemiczne procedury wstępne. Przykładowo, dla elektrod złotych można zastosować procedurę obejmującą wykonywanie kilku cykli w roztworze kwasu siarkowego (0,1 M) w zakresie 0–1,6 V przy szybkości skanowania 100 mV/s.

Elektrody SPE są zaprojektowane jako jednorazowe platformy do opracowywania różnych (bio)sensorów. Zalecamy ich stosowanie jako materiałów zużywalnych i w takim trybie gwarantujemy ich najlepszą wydajność.

W konkretnych przypadkach jest możliwość ponownego użycia elektrod. Liczba takich użyć zależą od wielu czynników i powinna być określona indywidualnie w procesie optymalizacji.

Większość elektrod jest wytwarzana na podłożu ceramicznym (alumina). Dostępne są również podłoża z białego i przezroczystego plastiku (PET), z PCB (FR4) oraz ze szkła (pyrex).

Wytwarzanie elektrod na innych materiałach może być rozważone na życzenie w ramach produktu niestandardowego.

Różnica między elektrodami AT i BT polega na zastosowaniu różnych past złotych do druku. Pasta AT jest wypalana w wysokiej temperaturze (ok. 900°C), natomiast pasta BT w niskiej temperaturze (ok. 150°C).

Oba typy zostały opracowane, aby zapewnić szerszy zakres właściwości elektrochemicznych elektrod złotych. W praktyce oznacza to, że modele AT i BT mogą wykazywać podobne lub różne zachowanie w zależności od konkretnego eksperymentu, czyli od badanego układu redoks.

Nie istnieją jednoznaczne kryteria opisujące właściwości każdego typu, ponieważ zależą one od konkretnego sensora, samej elektrody oraz użytej cząsteczki redoks. Przykładowo: ferrycyjanki wykazują lepszy transfer elektronów na elektrodach AT niż na BT.

Ogólnie można też stwierdzić, że modele AT czasami charakteryzują się lepszą powtarzalnością, natomiast modele BT są często wybierane do opracowywania biosensorów.

Aby dobrać odpowiednią elektrodę można skorzystać z zestawu DRP-AUMIX, zawierającego mieszankę elektrod złotych wypalanych w wysokiej i niskiej temperaturze.

Elektrody SPE są przeznaczone do pracy w roztworach wodnych, jednak w określonych warunkach wykazują odporność na niektóre rozpuszczalniki organiczne.

Jeśli planowane jest użycie SPE w rozpuszczalnikach organicznych, należy skontaktować się z producentem w celu uzyskania informacji o przeprowadzonych testach.

Zależy to głównie od rodzaju podłoża oraz obecności warstwy dielektrycznej (zielony polimer):
Ceramiczne SPE z warstwą dielektryczną: do ok. 100 °C
Ceramiczne SPE bez warstwy dielektrycznej (np. IDEAU200): do ok. 800 °C
Elektrody na podłożu plastikowym: do ok. 80 °C
Elektrody na podłożu szklanym: do ok. 450–500 °C

Standardowe elektrody sitodrukowane (SPE) Metrohm DropSens wykorzystują srebrną pseudoelektrodę odniesienia. W porównaniu do klasycznej elektrody odniesienia Ag/AgCl w roztworze KCl 0,1 M obserwuje się przesunięcie potencjału o około -131 mV.

Jeśli wymagane jest zastosowanie pseudoelektrody Ag/AgCl, dostępne są modele katalogowe (np. DRP-11L i DRP-C11L).

Dowolny model z katalogu z elektrodą Ag może być również wykonany z użyciem pasty Ag/AgCl jako model niestandardowy.

Metal jest nanoszony na podłoże ceramiczne metodą PVD, uzyskując cienką warstwę czystego metalu o grubości około 1 µm.

Chropowatość tych elektrod odpowiada chropowatości podłoża, tj. Ra ≈ 1 µm.

Warstwa PEDOT nanoszona metodą sitodruku ma grubość 3 ± 1 µm.

Elektrody szczotkowe na podłożu szklanym są wytwarzane metodą fotolitografii. Uzyskiwane warstwy mają grubość w zakresie od 150 do 200 nm.

W celu uzyskania lepszej adhezji złota lub platyny do podłoża szklanego, przed napylaniem złota lub platyny nakładana jest cienka warstwa tytanu.

Tak, elektrody te są stabilne w temperaturze pokojowej. Jednak zaleca się ich przechowywanie w temperaturze 2–8 °C w lodówce, gdzie warunki temperaturowe są dobrze kontrolowane.

Sprawdź w opisie elektrod, w jakich temperaturach powinny być transportowane i przechowywane.

Do analizy transmisyjnej podczas wykonywania testu elektrochemicznego zaleca się stosowanie przezroczystych elektrod pracujących o oznaczeniach PEDOT10, COTE10, ITO10 lub AUTR10. Różne dostępne materiały — PEDOT, węgiel, tlenek indu i cyny (ITO) oraz przezroczyste złoto — umożliwiają uzyskanie dobrego sygnału transmisji.

Wszystkie te elektrody można sprawdzić, wybierając zestaw mieszany OTEMIX.

Pokrywa jest bardzo stabilna i możliwe jest uzyskanie wysokich przepływów. Na przykład można stosować przepływ 4 ml/min podczas pomiaru. Jednak optymalna wartość przepływu powinna zostać dobrana eksperymentalnie, ponieważ zależy od konkretnego układu pomiarowego.

Użytkownicy instrumentów DropSens mają prawo do otrzymywania aktualizacji oprogramowania bezpłatnie, przez nieograniczony okres czasu.

Minimalne wymagania:
Rozdzielczość ekranu 1024 × 768 (zalecane 1280 × 1024)
Procesor 64-bit (x64)
RAM 16 GB j(zalecane 32 GB)

Cyfrowe i analogowe wejścia/wyjścia są konfigurowane w tym menu; wyświetlane okno pozwala włączyć lub wyłączyć wybrane programowalne piny I/O (PIO).

Tak, jest to możliwe i bardzo proste przy użyciu „Manual Control Script”, który pozwala tworzyć profil ładowania/rozładowania prądowego z wartościami odcięcia (cut-off).

Oprogramowanie DropView 8400 posiada opcję „Manual Control Script” z różnymi dostępnymi komendami, przeznaczoną do tego oraz innych zastosowań.

Tryb floating można uzyskać podczas pracy z baterią oraz przy połączeniu bezprzewodowym z komputerem; dlatego wszystkie instrumenty posiadające opcję łączności bezprzewodowej nadają się do pracy w tych warunkach.

W przypadku konieczności prowadzenia długich eksperymentów w trybie floating można użyć kabla USBFLOATING, który pozwala przełączyć instrument w tryb floating (kompatybilny z: μStat 300, μStat 400, μStat-i 400, μStat-i 400s, μStat ECL).

μStat-i MultiX może być opcjonalnie skonfigurowany z kanałami pracującymi w trybie floating.

Maksymalna liczba punktów danych wynosi 65000.

Połączenie bezprzewodowe w naszych urządzeniach jest bardzo przydatne do bezprzewodowego transferu danych oraz zdalnego sterowania. Można umieścić instrument wewnątrz glove-boxa, boxa optycznego itp., podczas gdy sterowanie odbywa się z komputera.

DropStat i DropStat Plus to czytniki przeznaczone głównie do etapu, w którym sensor jest już opracowany i zoptymalizowany. Są one programowane zgodnie ze specyfikacją użytkownika i wyświetlają na ekranie stężenie analitu, dla którego opracowano sensor elektrochemiczny. DropStat i DropStat Plus pokażą końcowe wartości stężenia dla opracowanego sensora. Na podstawie krzywej kalibracyjnej mogą wyświetlać wartości takie jak: wysokość piku, położenie piku, szerokość piku, pole piku, prąd lub bezpośrednio stężenie.

Są idealne jako potwierdzenie koncepcji (proof of concept) na końcowym etapie projektu, ale przede wszystkim są przeznaczone do produkcji OEM w dużych seriach i późniejszej komercjalizacji.

Jeżeli sensor jest jeszcze w fazie badań i nie jest zoptymalizowany, zalecane jest użycie standardowego potencjostatu do prowadzenia prac rozwojowych.

Aby zaprogramować taki czytnik należy skontaktować się z producentem (info.dropsens@metrohm.com), który udostępni kwestionariusz do wypełnienia. Główne wymagane informacje to: parametry technik elektrochemicznych, krzywa kalibracyjna oraz przykładowy uzyskany sygnał.

Instrumenty SPELEC są bardzo wszechstronne i kompatybilne z wieloma układami dostępnymi na rynku.

Złącza w SPELEC są standardu SMA 905, więc każdy światłowód z takim złączem będzie kompatybilny.

Należy jednak pamiętać, że dostępna jest szeroka gama akcesoriów spektroelektrochemicznych, w tym cele i światłowody oferowane przez Metrohm DropSens.

Ponieważ rozpraszanie Ramana jest z natury słabe i mało użyteczne dla próbek o niskim stężeniu, technika SERS jest szeroko stosowana w różnych zastosowaniach. Polega ona na wzmocnieniu sygnału Ramana poprzez oddziaływanie cząsteczek z powierzchniami metalicznymi.

Metalowe elektrody drukowane (SPE) stanowią obiecujące podłoża SERS, ponieważ są dostępne w różnych materiałach, takich jak złoto, srebro czy nanocząstki metali. Są łatwo dostępne, tanie, jednorazowe i wymagają jedynie niewielkiej objętości próbki.

Przykładami zalecanych SPE są model C013 z elektrodą pracującą ze srebra oraz 220BT ze złotem utwardzanym w niskiej temperaturze.

RAMANPROBE ma ogniskową 7,5 mm, co pozwala na jej dopasowanie do różnych układów pomiarowych. RAMANCELL jest zaprojektowany zgodnie z tą wartością, ale jest dostarczany z różnymi płytkami dystansującymi, aby zoptymalizować odległość między sondą a powierzchnią elektrody i w ten sposób łatwo poprawić sygnał Ramana.

Inne sondy RAMANPROBE o różnych specyfikacjach mogą być dostarczone na życzenie.

RAMANPROBE jest sondą niezanurzeniową, dlatego należy ją delikatnie czyścić miękkim papierem oraz etanolem.

Sonda RAMANPROBE w wersji immersyjnej może być dostarczona na życzenie.

CONNECTOR96X jest przeznaczony do użycia w połączeniu z wielokanałowym instrumentem µStat 8000/P oraz SYNCONN96X z kablem DIOC8000SYNC96 jako platforma wysokoprzepustowego screeningu, umożliwiająca odczyt 96 studzienek w formacie SPE 96X.

Jednocześnie CONNECTOR96X jest uniwersalnym złączem, które pozwala na podłączenie dowolnego instrumentu poprzez kable bananowe 2 mm.

Jeśli chcesz używać swojego instrumentu również w połączeniu z SYNCONN96X w celu automatyzacji odczytu, upewnij się, że Twój instrument umożliwia programowanie skryptowe i skontaktuj się z nami, abyśmy mogli wykonać odpowiedni kabel DIO.

Jest zaprojektowany do wykonywania analiz z małymi objętościami, obejmującymi układ trójelektrodowy (około 15 µL). Jest to siatka wykonana z jednowłóknowej tkaniny poliamidowej, która idealnie pasuje do elektrochemicznej celi SPE.

Objętość komory elektrochemicznej wyznaczonej przez O-ring w celi przepływowej wynosi 8 µl.

DRP-FLWCL był testowany przy natężeniach przepływu do 6 ml/min.

Możesz pracować na dwa sposoby z SPE: poprzez naniesienie kropli lub przez zanurzenie elektrody w roztworze.

1. Przy użyciu mikropipety należy nanieść kroplę 40–50 µL, tak aby pokrywała wszystkie trzy elektrody (pomocniczą, odniesienia i pracującą). Do tego celu można użyć złącza DSC (jak na ilustracji).
2. Do pracy w roztworze można użyć celi CELL (objętość 5–8 mL), tak aby pokrywała cały układ trójelektrodowy, w połączeniu z kablem CAST (przy użyciu potencjostatu DropSens) lub kablem CAC (przy użyciu dowolnego innego urządzenia).

Grafen to alotrop węgla o strukturze pojedynczej warstwy atomów węgla o hybrydyzacji sp². To pojedyncza warstwa atomów węgla połączonych w heksagonalną (plaster miodu) sieć krystaliczną.

Tlenek grafenu jest uważany za prekursor grafenu lub materiał grafenowy sam w sobie, ponieważ jest to grafen funkcjonalizowany grupami tlenowymi. Charakteryzuje się niższą przewodnością elektryczną niż grafen.

DropSens dostarcza substraty enzymatyczne dla fosfatazy alkalicznej. Po ich hydrolizie powstają elektrochemicznie aktywne produkty, takie jak p-aminofenol z p-aminofenylofosforanu, hydrochinon z difosforanu hydrochinonu oraz paracetamol z fosforylowanego paracetamolu.

Dzięki powstawaniu tych elektroaktywnych produktów możliwe jest uzyskanie wysokiej czułości pomiarów.